خستهام از شرح دلتنگی،
از نوشتنِ نبودنت در قالب واژههایی که تو را کم دارند.
کاش میشد روحم را به تکهای کاغذ بدوزم
تا خودت را ببینی…
که این دل چقدر از یاد تو لبریز است.
نه برای گفتن،
برای دیدنت.
برای لحظهای که سکوتهایم به آغوشت ختم شوند.
خستهام از شرح دلتنگی،
از نوشتنِ نبودنت در قالب واژههایی که تو را کم دارند.
کاش میشد روحم را به تکهای کاغذ بدوزم
تا خودت را ببینی…
که این دل چقدر از یاد تو لبریز است.
نه برای گفتن،
برای دیدنت.
برای لحظهای که سکوتهایم به آغوشت ختم شوند.