سہ شنبہ 


دلم در آرزوے دیدنت


گیرد بهانہ


به سوے جمڪرانت مے شود هر دم روانہ


چه مے شد ڪه ز ڪویت یابن الزهرا


تو مے دادے به ما قدرے نشانہ